Güneş her akşam batıp hergün doğuyorsa
Çiçekler solup solup tekrar açıyorsa
En derin yaralar kapanıyorsa
En büyük acılar unutuluyorsa
Neden korkulur hayatta söyleyin bana
En derin yaralar kapanıyorsa
En büyük acılar unutuluyorsa
Neden korkulur hayatta söyleyin bana
Elbette bazen çiçek açıp bazen solacağım
Elbette daldan dala konup sonra uçacağım
Elbette bazen hızla dönüp bazen duracağım
Elbette bazen söyleyip bazen susacağım
Güneş her akşam batıp hergün doğuyorsa
Çiçekler solup solup tekrar açıyorsa
En derin yaralar kapanıyorsa
En büyük acılar unutuluyorsa
Neden korkulur hayatta söyleyin bana
En derin yaralar kapanıyorsa
En büyük acılar unutuluyorsa
Ben neden hep aynı kalayım söyleyin bana
Elbette bazen çiçek açıp bazen solacağım
Elbette daldan dala konup sonra uçacağım
Elbette bazen hızla dönüp bazen duracağım
Elbette bazen söyleyip bazen susacağım
İnanmadım asla inanamam
Herşeyin bir sonu olduğuna
Elbette bazen çiçek açıp bazen solacağım
Elbette daldan dala konup sonra uçacağım
Elbette bazen hızla dönüp bazen duracağım
Elbette bazen söyleyip bazen susacağım
Elbette bugün ağlıyorsam yarın güleceğim
Elbette önce çekip gidip sonra döneceğim
|
If the sun sets every night and rises every morning,
If the flowers wither away and then bloom once again...
If even the deepest wounds close up,
If even the mightiest sorrows are forgotten,
Tell me, what is there to be afraid of life?
If even the deepest wounds close up,
If even the mightiest sorrows are forgotten,
Tell me, what is there to be afraid of life?
Surely sometimes I will bloom flowers, sometimes I will wither.
Surely I will jump from branch to branch before I take flight.
Surely sometimes I will turn back quickly, sometimes I will stay.
Surely sometimes I will speak, sometimes I will keep quiet.
If the sun sets every night and rises every morning,
If the flowers wither away and then bloom once again...
If even the deepest wounds close up,
If even the mightiest sorrows are forgotten,
Tell me, what is there to be afraid of life?
If even the deepest wounds close up,
If even the mightiest sorrows are forgotten,
Tell me, why should I always stay the same?
Surely sometimes I will bloom flowers, sometimes I will wither.
Surely I will jump from branch to branch before I take flight.
Surely sometimes I will turn back quickly, sometimes I will stay.
Surely sometimes I will speak, sometimes I will keep quiet.
I didn't believe it, I can't ever believe that
There is an end for everything.
Surely sometimes I will bloom flowers, sometimes I will wither.
Surely I will jump from branch to branch before I take flight.
Surely sometimes I will turn back quickly, sometimes I will stay.
Surely sometimes I will speak, sometimes I will keep quiet.
Surely if I am crying today, I will laugh tomorrow.
Surely I will pull back and leave at first, then I will return.
|